Historia Zakopanego

Opublikowano Autor:
Odpowiedz

Zakopane to miasto i gmina w województwie małopolskim. To drugie największe miasto Podhala, zamieszkiwane przez około 27 tysięcy osób.

Zakopane było na początku osadą założoną w miejscu sezonowych osad pasterskich. Prawdopodobnie pierwszy przywilej osadniczy dla Zakopanego został wydany przez Stefana Batorego w 1578 roku, ale dokument ten nie zachował się do czasów współczesnych. Wcześniej nadany przywilej zatwierdził Michał Wiśniowiecki w 1670 roku – ten dokument również nie zachował się w oryginale, a jedynie w odpisach. W 1676 roku w małej wiosce oraz w Olczy i Poroninie mieszkały w sumie 43 osoby. Początkowo Zakopane było własnością króla, potem przeszło w ręce cesarsko-królewskiego skarbu austriackiego. W 1824 roku część Tatr, w tym również Zakopane, sprzedano węgierskiej rodzinie Homolacsów.
W XVIII wieku na terenie Kuźnic wybudowano hutę żelaza, która do XIX wieku była największym zakładem metalurgicznym w całej Galicji. Największy rozkwit Zakopanego przypada na drugą połowę XIX wieku, kiedy to miasteczko było mocno popularyzowane przez Tytusa Chałubińskiego, który zachwalał Zakopane jako miejsce o doskonałym klimacie, idealne na zdrowy wypoczynek. Mniej więcej w tym samym czasie założono Towarzystwo Tatrzańskie. W 1886 roku Zakopane zyskało status uzdrowiska, a trzy lata później liczba mieszkańców Zakopanego urosła do trzech tysięcy. W 1889 roku Zakopane kupił hrabia Władysław Zamoyski, dzięki któremu rozpoczęto starania o objęcie Tatr szczególną ochroną, a potem o nadanie polskim Tatrom statusu parku narodowego. Jak podaje austriacki spis ludności, w 1900 roku w Zakopanem znajdowało się 1075 budynków, które zamieszkiwało 5768 osób. Zakopane obejmowało wtedy obszar 6491 hektarów.
W 1933 roku Zakopane otrzymało prawa miejskie. W trakcie II wojny światowej miasteczko było ważnym punktem przerzutowym w drodze na Węgry, a w podziemiach zakopiańskiego hotelu Gestapo urządziło swoje więzienie. Dzisiaj Zakopane jest największym miastem na terenie Tatr oraz jednym z najważniejszych ośrodków sportów zimowych w Polsce. Turystyka odgrywa ogromną rolę w gospodarce Zakopanego. Dla turystów przygotowano przeróżne formy noclegów w Zakopanem, liczne szlaki turystyczne o różnych stopniach trudności, stoki narciarskie oraz całą niezbędną infrastrukturę.

Zabytki i kultura w Zakopanem

Opublikowano Autor:
Odpowiedz

Kościół Matki Bożej Częstochowskiej stoi przy ulicy Kościeliskiej. XIX-wieczny kościół to najstarszy obiekt sakralny w Zakopanem. Cała konstrukcja zbudowana jest z drewna modrzewiowego, a wnętrze kościoła zdobią ludowe malowidła i rzeźby. Na głównym ołtarzu kościoła znajduje się kopia obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej. Z kolei najstarszą murowaną świątynią w Zakopanem jest neoromański kościół Najświętszej Rodziny. Wybudowano do pod koniec XIX wieku, a w 1997 roku kościół odwiedził papież Jan Paweł II. Z osobą papieża wiąże się także historia sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej. Sanktuarium wzniesiono jako wotum za uratowanie życia Jana Pawła II po zamachu na jego życie w 1981 roku. Tuż przy kościele stoi kapliczka, a w niej figura Matki Bożej Fatimskiej – dar od kardynała Stefana Wyszyńskiego.

Zakopane słynie ze swoich kapliczek, nawiązujących swoim wyglądem i wystrojem do góralskiej architektury i sztuki ludowej. Najbardziej znana jest Kaplica Matki Boskiej Jaworzyńskiej Królowej Tatr na Wiktorówkach, Kaplica Najświętszego Serca Pana Jezusa w Jaszczurówce, Kaplica Gąsieniców przy ul. Kościeliskiej i Kaplica na Kirach Matki Bożej Gietrzwałdzkiej.

Na Kalatówkach stoi klasztor sióstr albertynek, a w jego ogrodzie znajduje się mały, drewniany budynek – Pustelnia Brata Alberta. W budynku mieści się cela przeznaczona dla założyciela zakonu, który często odwiedzał klasztor. Teraz w pustelni jest urządzona Izba Pamięci po św. Bracie Albercie.

Latem w Zakopanem organizowany jest Międzynarodowy Festiwal Folkloru Ziem Górskich. W trakcie festiwalu prezentowane są góralskie stroje, wystawy obrazów i dzieł sztuki lokalnych artystów, można też popróbować tradycyjnych dań regionalnych. Ale jeszcze więcej góralskich smakołyków można popróbować w trakcie Tatrzańskich Wici. Jest to cykl imprez góralskich, między innymi poświęconych góralskiemu oscypkowi – można wtedy obejrzeć, w jaki sposób produkuje się ten słynny ser.

Sabałowe Bajania to imprezy kulturalne poświęcone podhalańskim gawędom, tańcom, śpiewom i muzyce góralskiej. W konkursach mogą startować gawędziarze, muzycy i śpiewacy, organizowane są także konkursy na najlepszą mowę starosty weselnego, zawody strzeleckie oraz wystawy fotograficzne.

Turystyka w Zakopanem i okolicach

Opublikowano Autor:
Odpowiedz

Na Gubałówkę można wejść pieszo albo wjechać kolejką. Z góry można wrócić w ten sam sposób albo zdecydować się na zjazd krętym, długim na700 metrówtorem – zjazd odbywa się w środku zamkniętych rur albo na specjalnych sankach. Drugim bardzo popularnym szczytem w pobliżu Zakopanego jest Kasprowy Wierch. Na górze stoi obserwatorium meteorologiczne i astronomiczne, a szczyt jest doskonałym miejscem na podziwianie całej panoramy Tatr. Na Kasprowy Wierch prowadzi kolejka górska, ale można też próbować wspiąć się na własnych nogach.

Antałówka to nie tylko znany stok narciarski, ale również miejsce, w którym stoi znana willa Witkiewiczówka oraz Gospoda Włóczęgów, ponadto można skorzystać z basenu kąpielowego zasilanego wodami termalnymi.

Największy staw w Tatrach, czyli Morskie Oko, leży na wysokości1395 metrówi otoczony przepięknymi limbami. Tuż nad Morskim Okiem między górskimi szczytami leży Czarny Staw, drugie największe jezioro w Tatrach Polskich.

Najbardziej niedostępna część po polskiej stronie Tatr to Dolina Roztoki i Pięciu Stawów Polskich. Dolina Roztoki leży między wodospadem Siklawa a Wodogrzmotami Mickiewicza, które można oglądać z kamiennego mostu stojącego w pobliżu doliny. Dolina Kościeliska to długi i wąski wąwóz skalny. W trzech miejscach ściany wąwozu dzieli od siebie bardzo mała odległość – te miejsca nazywa się Bramami Kraszewskiego, Kantaka i Raptawicką. Dolinę Kościeliską można oglądać przez cały rok, a droga do niej jest na tyle prosta, że każdy może ją odwiedzić. W drodze do Doliny Kościeliskiej mija się Jaskinię Mroźną, Wąwóz Kraków, Smoczą Jamę, Jaskinię Mylną i Staw Smreczyński. Droga nad Staw Smreczyński prowadzi czarnym szlakiem i leży na terenie objętym ścisłą ochroną.

Dolina Chochołowska, najdłuższa i największa dolina Tatr Polskich, w dolnej części tworzy głęboki wąwóz z kilkoma bramami. Dolina Chochołowska ma wiele polan i hal, dlatego była największym ośrodkiem pasterskim na terenie Tatr. W Dolinie Chochołowskiej w okresie od XVI do XIX wieku Dolina Chochołowska była ośrodkiem górnictwa i hutnictwa.

Polana Biały Potok leży przy ujściu Doliny Lejowej. Przy potoku biegnącego przez polanę stoi kilkadziesiąt szałasów pasterskich. Wiosną Biały Potok pokrywa się dywanem z krokusów i właśnie w tym okresie polana prezentuje się najpiękniej.

Atrakcje Zakopanego

Opublikowano Autor:
1

Zakopane nazywane jest zimową stolicą Polski. Nie bez powodu, ponieważ każdej zimy do Zakopanego przyjeżdżają tysiące turystów pragnących poczuć klimat gór i prawdziwej, śnieżnej zimy. Zakopane to także niezwykle popularny ośrodek sportów zimowych. Stoki narciarskie znajdują się między innymi na Kasprowym Wierchu, Gubałówce, Butorowym Wierchu, Nosalu, Polanie Szymoszkowej, Harendzie. Szczyty są obsługiwane przez kilkanaście wyciągów narciarskich, a przy poszczególnych stacjach działają wypożyczalnie sprzętu i restauracje dla turystów. Narciarze mogą korzystać także ze specjalnie przygotowanych stoków do zjazdów slalomem, ponadto przygotowano tereny do biegów narciarskich i do uprawiania ski-alpinizmu. Latem góry można zwiedzać na piechotę, korzystając z wytyczonych szlaków turystycznych. Osobne trasy przeznaczone są dla rowerzystów oraz dla osób uprawiających wspinaczkę wysokogórską.

Zakopane jest również miejscem, w którym organizuje się duże imprezy sportowe. W 1990 po raz pierwszy zorganizowano na Wielkiej Krokwi konkurs skoków narciarskich, który zalicza się do Pucharu Świata. W latach największej popularności skoków narciarskich Zakopane potrafiło zgromadzić ponad 50 tysięcy kibiców.

Najlepiej znaną ulicą Zakopanego są Krupówki. Ta reprezentacyjna ulica leży w centrum miasta i zawsze jest pełna turystów, którzy mogą przy okazji kupić na Krupówkach pamiątki, zdjęcia, obrazy oraz oczywiście oscypki. Wyrób owczego sera jest jedną z najważniejszych zakopiańskich tradycji. Zdobione oscypki to nie jedyny regionalny smakołyk sprzedawany turystom – wiosną i latem górale zajmują się wyrobem twarogu zwanego bundzem. Jeśli mamy szczęście, możemy podczas wakacji w Zakopanem trafić na prawdziwe, góralskie wesele, które nierzadko trwa przez kilka dni. Podczas zabawy można spróbować śliwowicy i wielu przepysznych góralskich potraw: kwaśnicy, moskoli, pieczonych mięs. Tradycyjnej góralskiej kuchni można też popróbować rezerwując noclegi w Zakopanem w prywatnych domach i pensjonatach.

Wypoczynek w Zakopanem

Opublikowano Autor:
Odpowiedz

Zakopane od wielu lat jest jednym z najpopularniejszych ośrodków turystycznych w Polsce. Największą atrakcją Zakopanego są oczywiście pobliskie góry, które warto odwiedzić nie tylko zimą, ale również latem. Zakopane może się pochwalić bardzo dobrze rozwiniętą bazą turystyczną. Noclegi w Zakopanem można znaleźć w hotelach, schroniskach, pensjonatach, prywatnych kwaterach, a ostatnio można także wynająć apartamenty w Zakopanem, dzięki którym wakacje w górach będzie można spędzić w domowej atmosferze. Szlaki prowadzące w góry zaczynają się już na ulicach Zakopanego, a trasy przygotowane są dla turystów o różnym stopniu przygotowania i kondycji fizycznej.
Powierzchnia Tatr to 785 kilometrów kwadratowych, z czego Tatry Polskie zajmują 174 m2. Najwyższy szczyt w Tatrach to mierzący 2654 metry Gerlach, leżący na terytorium Słowacji. Po polskiej stronie najwyższym szczytem są Rysy, wznoszące się na wysokość 2499 metrów. Między Przełęczą Huciańską na zachodzie a Przełęczą Ździarską na północnym wschodzie Tatry rozciągają się na długość równą 51 km. Średnia szerokość Tatr na linii północ-południe to 15 kilometrów, a najszerszy odcinek leży między Capowskim Lasem koło Brzezin a Szczyrbskim Jeziorem i liczy sobie 18,5 kilometrów. Uwzględniając krajobraz Tatr oraz ich budowę geologiczną, Tatry dzieli się na trzy części: Wysokie, Zachodnie i Bielskie. Na terenie Polski znajduje się zachodnia część Tatr Wysokich oraz północno-wschodni fragment Tatr Zachodnich. Natomiast Tarty Bielskie w całości znajdują się na Słowacji. Tatry w całości są rejonem wysokogórskim, dlatego obowiązuje tutaj piętrowy układ klimatyczny. Pokrywa śnieżna leży od 140 do 240 dni w zależności od partii gór. Na terenie Tatr często wieją lokalne wiatry znane jako halne.
Tatry Zachodnie składają się z wapieni, dolomitów i łupków krystalicznych. W tej części Tatr nie brakuje też jaskiń, a największa jest jaskinia Zimna i Czarna. Z kolei w Tatrach Zachodnich leży najdłuższa dolina w polskiej części Tatr – jest to Dolina Chochołowska. Najwyższym szczytem w Tatrach Zachodnich jest Bystra o wysokości 2250 metrów n.p.m. Tatry Wysokie są zbudowane z granitów i wyróżniają się najwyższymi szczytami oraz największymi jeziorami. W Tatrach Wysokich leży między innymi Morskie Oko oraz Wielki Staw.

Dolina Pięciu Stawów Polskich

Opublikowano Autor:
3

Dolina Pięciu Stawów Polskich położona jest na terenie Tatr Wysokich po polskiej stronie i wchodzi w skład Tatrzańskiego Parku Narodowego. Jest to także dolina o największym obszarze ze wszystkich dolin wysokogórskich na terenie Polski. Dolina Pięciu Stawów Polskich słynie z przepięknych krajobrazów. Dolinę otaczają wysokie szczyty, a w dole można podziwiać niesamowite jeziora. Ich powierzchnia jest całkiem spora, a największy z nich, czyli Wielki Staw, może się poszczycić powierzchnią ponad 34 hektarów. Głębokość Wielkiego Stawu dochodzi w niektórych miejscach niemal 80 metrów. Dolina Pięciu Stawów leży na wysokości ponad 1665 metrów n.p.m. Dolina jest przedłużeniem Doliny Roztoki, która leży poniżej progu Wielkiej Siklawy. Wielka Siklawa jest największym wodospadem w Polsce, który zaczyna swój bieg w Wielkim Stawie.

Zgodnie ze swoją nazwą, na terenie doliny leży pięć stawów. Jest to staw Przedni, Mały, Wielki, Czarny oraz Zadni. Idąc wytyczonym szlakiem turystycznym wzdłuż doliny można dojść do czterech pierwszych stawów. Ostatni jest poza zasięgiem tras pieszych, ale widać go bardzo dokładnie będąc na drodze prowadzącej na Zawrat. Poza tymi pięcioma stawami w dolinie znajduje się jeszcze inny zbiornik wodny o niewielkiej powierzchni. Mowa o Bawolim Oku, który jednak na tyle ustępuje rozmiarami pięciu stawom, że nie został wzięty pod uwagę przy nadawaniu dolinie nazwy.

Do Doliny Pięciu Stawów można dojść trasami prowadzącymi od innych dolin. Szlaki te wiodą przez górskie łańcuchy, a bezpośredni szlak do doliny jest tylko jeden. To zielony szlak pieszy zaczynający się przy parkingu w Palenicy Białczańskiej. Potem mija się Wodogrzmoty Mickiewicza i Dolinę Roztoki, gdzie zaczyna się rozwidlenie. W tym miejscu turyści mają do wyboru: albo skręcą w stronę wodospadu Wielkiej Siklawy albo wybiorą trasę prowadzącą w drugą stronę.

Szlaki prowadzące do Doliny Pięciu Stawów nie są bardzo trudne, ale i ciężko je zaliczyć do najłatwiejszych. Szczególnie wymagająca trasa to ta prowadząca na Kozią Przełęcz oraz szlak Orla Perć. Wybierając te szlaki można dotrzeć na Zawrat i Kozi Wierch, na które można też dotrzeć od strony Doliny Gąsienicowej. Dolina Pięciu Stawów Polskich jest bardzo chętnie odwiedzana przez turystów, ale warto pamiętać o tym, że to miejsce bezpieczne tylko przy ładnej pogodzie, a wyprawa zimą może się okazać zbyt trudna.

Hala Gąsienicowa

Opublikowano Autor:
2

Hala Gąsienicowa to szeroko rozciągająca się łąka wysokogórska. Hala Gąsienicowa leży na terenie Doliny Gąsienicowej i zajmuje sporą część jej obszaru. W dawnych czasach na Hali Gąsienicowej mieszkało wielu pasterzy, którzy właśnie w tym miejscu każdej wiosny i lata wypasali swoje stada owiec.

Hala Gąsienicowa słynie z pięknych widoków roztaczających się z tego miejsca. Nad halą wznoszą się słynne szczyty najwyższych partii Tatr leżących po polskiej stronie – wystarczy wymienić Świnicę, Kościelec, Kozi Wierch, Granaty, Koszysta. Po dawnych pasterskich osadach zachowały się stare, drewniane chaty, które dodatkowo podkreślają niezwykły klimat tego miejsca.

Hala Gąsienicowa leży na wysokości mniej więcej półtora tysiąca metrów n.p.m. Hala stanowi najbardziej rozległy fragment całej Doliny Gąsienicowej, która jest podzielona na dwie części przez grań Kościelec. Po obu stronach grani znajduje się Dolina Czarna i Dolina Zielona. Dolina Czarna Gąsienicowa zajmuje wschodnią stronę od granicznej grani i to właśnie na jej terytorium znajduje się największy staw doliny, czyli Czarny Staw Gąsienicowy. Z kolei na zachód od Kościelca rozciąga się Dolina Zielona Gąsienicowa. Ta część doliny to miejsce, w którym leży wiele Stawów Gąsienicowych.

Na Halę Gąsienicową można dojść kilkoma trasami. Najpopularniejsze z nich do szlaki prowadzące z Kuźnic. Jedna z tras biegnie przez Jaworzynkę, druga prowadzi przez Boczań. Aby dotrzeć do Hali, trzeba maszerować około godziny. Tuż za Przełęczą między Kopami Królowymi zaczyna się przepiękny widok na Halę i okoliczne góry. Dookoła hali wyrastają w górę skalne szczyty, które na pierwszy rzut oka wyglądają na bardzo trudne do pokonania, jednak wzdłuż grani szczytowej prowadzi pieszy szlak turystyczny znany jako Orla Perć.

Hala Gąsienicowa jest bardzo chętnie odwiedzana przez turystów przyjeżdżających w Tatry. Tutaj znajduje się największy węzeł łączący tatrzańskie szlaki turystyczne, a trasy dopasowane są zarówno do możliwości niedzielnych turystów, jak i doświadczonych wędrowców górskich.

Dolina Małej Łąki

Opublikowano Autor:
Odpowiedz

Dolina Małej Łąki jest najmniejszą doliną walną w Tatrach Polskich i jedną z trzech najmniejszych dolin w całych Tatrach. Długość Doliny Małej Łąki wynosi 5,4 kilometra, a jej powierzchnia to 5,7 km2. Północna część doliny ma kształt głębokiego wciosu, którego poprzeczny przekrój przypomina literę „V”. w środkowej i południowej części Dolina Małej Łąki jest bardziej przestronna i wyróżnia się łagodniejszym przekrojem, typowym dla dolin polodowcowych.

Dolina Małej Łąki stworzona jest z wielu kotłów, a na środku wyróżnia się cyrk Świstówki, powstały w wyniku procesów glacjalnych. Szczególnie imponujący jest kompleks moren końcowych, będących efektem działań ostatniego lodowca na tych terenach. Unikatowe moreny znajdują się na północ od Wielkiej Polany Małołąckiej. Różnica między głównym wgłębieniem Doliny Małej Łąki a górskimi grzbietami okalającymi dolinę wynosi 200-300 metrów. Rzeźba doliny jest mocno urozmaicona – oglądać można żleby, skalną Siodłową Turnię, Dziadka i Babkę. Dolina Małej Łąki jako jedyna dolina w całych Tatrach jest praktycznie cała wycięta w skałach dolomitowych i wapiennych.

Na północy doliny rosną lasy dolnoreglowe, pośrodku rosną głównie świerki albo rozciągają się łąki z roślinnością regla górnego. Południową część doliny porastają kosodrzewiny, występują tutaj także kamieniste murawy halne. Przy górnym zamknięciu doliny leży najgłębsza tatrzańska jaskinia – Wielka Jaskinia Śnieżna.

Dolina Małej Łąki leży w odległości zaledwie czterech kilometrów od Zakopanego. Do doliny można dojechać autobusem, a przystanek końcowy mieści się na Groniku, około pół kilometra od wylotu doliny. Teren można zwiedzać leśnym szlakiem, prowadzącym do południowej części doliny – szlak prowadzi między leśniczówką i starym kamieniołomem wapiennym. Wzdłuż trasy, po prawej stronie widnieje masyw Hrubego Regla. Gdy przejdzie się trzy czwarte drogi, do Wielkiej Polany, zaczynają się rozwidlenia szlaków turystycznych. Tuż przy tym rozwidleniu, przy Gmińskiej Skałce, znajduje się wywierzysko, w którym swój bieg zaczyna górski potok, zasilający od końca ubiegłego wieku wodociągi obsługujące Zakopane. Górna część drogi prowadzi po dość stromych górach, między wałami morenowymi. Wielka Polana rozciąga się na wysokości 1150 metrów. Widać tutaj piękną, kilometrową łąkę, porastającą równinę po dawnym jeziorzysku zastoiskowym.

Dolina Strążyska

Opublikowano Autor:
Odpowiedz

Dolina Strążyska ma opinię najładniejszej doliny reglowej i cieszy się ogromną popularnością wśród turystów. Jej krajobraz jest bardzo urozmaicony, nie brakuje pięknej roślinności, a przede wszystkim widać ogromne połacie Giewontu. Najprościej dojść do Doliny Strążyskiej trasą zaczynającą swój bieg przy ulicy Kościeliskiej. Ta trasa jest przy okazji najkrótsza. Prowadzi od Kościeliskiej do ulicy Kasprusie, potem przy wzniesieniu Lipki skręca w ulicę Strążyską, która biegnie aż do granic parku. Tutaj stoi bramka biletowa Tatrzańskiego Parku Narodowego, w której można kupić wejściówkę na teren Doliny Strążyskiej.

Dolina Strążyska to niecałe cztery km2 powierzchni i trzy kilometry długości. Zbocza doliny to szerokie pasy dolomitów triasowych, odpornych na wietrzenie. Dolomity przedzielone są warstwą miękkich skał. W tej warstwie wykształciło się rozszerzenie, na terenie którego leży polana Strążyska. Swoją nazwę polana zawdzięcza strągom, czyli zagrodom, w których dojono owce. Pierwsze wzmianki o polanie pochodzą z 1605 roku – o polanie pisano „hala Gewont Strążyska nazwana”. Dwa wieki później na polanie pojawili się górnicy, którzy wybudowali tutaj hutę żelaza.

Szlak turystyczny prowadzący w głąb Doliny Strążyskiej krzyżuje się ze ścieżką Pod Reglami. Dolinę Strążyską pokonuje się dość łatwo, bo przez całą dolinę biegnie ubita, szeroka droga. Kilkaset metrów od wejścia na teren doliny rozciąga się ładna Polana Młyńska, na której stoi leśniczówka TPN. Mijając leśniczówkę dochodzi się do zboczy Samkowego Siodła. Tutaj zachowały się fragmenty starego lasu bukowo-jodłowego. Pieszy szlak prowadzi dalej wzdłuż strumienia o bardzo krętym biegu, zmierzającym w dół doliny. Na zachodnim zboczu doliny można podziwiać dolomitowe turniczki Trzech Kominów, nazywane dawniej Dziadami, Chłopkami, Mnichami albo Płaczkami.

Po prawej stronie doliny, na skałkowych zboczach w 1899 roku zamontowano tablicę i medalion z popiersiem na cześć Czecha Edwarda Jelinka, który był znanym miłośnikiem polskiej kultury. Od tego pomnika prowadzi niewielka polanka granicząca z Giewontem. Jeszcze w połowie ubiegłego wieku w tym miejscu działały pasterskie osady złożone z szałasów i szop, ale do dzisiaj ostały się tylko dwa. O częstej obecności pasterzy i ich stad świadczą szerokie łany pokrzyw i roślin synantropijnych, które zachowały się do dziś. Koniec Doliny Strążyskiej wieńczy duży głaz. Z doliny można dojść do samego Giewontu.

Góry wokół Zakopanego

Opublikowano Autor:
1

Leżące najbliżej Zakopanego górskie pasma bardzo często określa się jako Tatry Zakopiańskie. Dokładniej mówiąc, Tatry Zakopiańskie to nisko położony pas reglowy, który znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie miasta, ale tym mianem określa się również cały pas Tatr ciągnący się od Koszystej aż po Czerwone Wierchy. Do Tatr Zakopiańskich zalicza się również szczyty położone od zachodniej strony Doliny Gąsienicowej, pasmo leżące na wschód od Doliny Kościeliskiej. Do Tatr Zakopiańskich zalicza się więc najsłynniejsze tatrzańskie szczyty: Czerwone Wierchy, Giewont i Kasprowy Wierch.

O ile Czerwone Wierchy mogą gościć trochę mniejsze tłumy turystów, o tyle na wycieczkę w okolice Giewontu czy Kasprowego Wierchu nikogo nie trzeba zachęcać – to wręcz punkt obowiązkowy każdej wycieczki do Zakopanego. Oba szczyty rokrocznie przyciągają rzesze wycieczkowiczów i są jednym z najchętniej odwiedzanych terenów wysokogórskich na terenie Polski. Spora w tym zasługa bliskiego sąsiedztwa z zimową stolicą Polski. Z Zakopanego na Giewont czy Kasprowy Wierch można się wybrać bezpośrednio z miasta, bez konieczności dojeżdżania jakimkolwiek środkiem transportu.

Ale ta popularność Tatr Zakopiańskich ma również swoje ciemne strony. Tak duża liczba turystów o praktycznie każdej porze roku oznacza, że nie da się zwiedzać tych gór w spokoju i bez tłoków. W szczycie sezonu dostanie się na szczyt Kasprowego i Giewontu wymaga nie lada cierpliwości – na górze tworzą się zatory, a na wejście do kolejki górskiej jadącej na Kasprowy trzeba czekać w kolejce przez kilka godzin, niezależnie od tego, o której godzinie turyści pojawią się pod szczytem. Ale nawet te niedogodności nie zniechęcają turystów przed odwiedzinami w Zakopanem i pobliskich Tatrach.

Podczas wycieczki na pewno trzeba zobaczyć całą grań biegnącą przez Czerwone Wierchy, potem Suche Czuby i ostatecznie przechodzącą do zboczy Kasprowego Wierchu. Ten szlak uznawany jest za najbardziej widowiskowa trasa w całych Tatrach Zakopiańskich. Na pokonanie całego pasma szczytowego trzeba przeznaczyć trzy godziny plus czas potrzebny na podejście i zejście ze szczytów.

Najlepsza pora na zwiedzanie gór położonych blisko Zakopanego to wrzesień. W tym miesiącu pogoda jeszcze jest bardzo ładna i mało kapryśna, a roślinność zachwyca swoją urodą, ponadto jest mniej turystów na szlakach, dzięki czemu zwiedzanie jest mniej uciążliwe.